استئوکندروز یکی از شایع ترین بیماری ها در جهان است. 
اکثر افراد بعد از 35 سال به هر شکلی به پوکی استخوان ستون فقرات گردنی مبتلا هستند. اخیراً تمایل به افزایش تعداد مبتلایان به انواع شدید این بیماری و جوانسازی این بیماری و کاهش آستانه سنی پایین تر وجود دارد.
این به دلیل این واقعیت است که تعداد فزاینده ای از مردم در سراسر جهان به کار بی تحرک مشغول هستند و سبک زندگی بی تحرکی دارند. در همین حال، این بیماری کاملا خطرناک است و هر فردی باید بداند که چیست - پوکی استخوان، چگونه خود را نشان می دهد و چگونه درمان می شود، بتواند علائم آن را تشخیص دهد و درمان را به موقع شروع کند.
علل
استئوکندروز یکی از معدود بیماری هایی است که فقط مختص انسان است. این بیماری در سایر حیوانات رخ نمی دهد. دلیل این امر ویژگی بارز انسان مانند راه رفتن راست است. وضعیت عمودی ستون فقرات منجر به این می شود که مهره ها به یکدیگر فشار می آورند و بافت استخوانی ستون فقرات به تدریج تحلیل می رود و تغییر شکل می دهد.
ستون فقرات انسان از ناحیه گردن شروع می شود. در مجموع هفت مهره در این بخش وجود دارد - از اول تا هفتم. مهره ها توسط دیسک های بین مهره ای از یکدیگر جدا می شوند. ستون فقرات گردنی بخش خاصی از آن آسیب پذیر است که اول از همه با افزایش تحرک مهره ها در این ناحیه مرتبط است. در ناحیه گردنی، بیماری عمدتاً در دیسک ها منعکس می شود که نقطه ضعفی در ساختار ستون فقرات است.
شیوع استئوکندروز گردنی نیز با عواملی مانند کوچکی مهره ها و ضعف نسبی عضلات گردن تسهیل می شود. همچنین، ایجاد استئوکندروز گردن رحم به شدت تحت تأثیر خون رسانی ناکافی به بافت غضروف است.
بنابراین، توسعه بیماری یک فرآیند پیچیده و طولانی است و علت واحدی ندارد. اگرچه بین کار بی تحرک فرد و وجود پوکی استخوان گردنی ارتباط برقرار شده است، با این وجود، این بیماری اغلب در افراد تمرین دیده، به ویژه ورزشکاران، به دلیل افزایش بار بر روی ستون فقرات گردنی هنگام وزنه زدن رخ می دهد.
در افراد مسن، به عنوان یک قاعده، تخریب ساختارهای مهره ای یک فرآیند اجتناب ناپذیر است که با پیری بدن و تضعیف سیستم دفاعی آن همراه است. با این حال، شایع ترین نوع پاتولوژیک استئوکندروز گردنی است که در آن عوامل منفی خارجی یا داخلی نقش عمده ای دارند.
عوامل موثر در ایجاد پوکی استخوان گردن:
- وضعیت بدنی ضعیف
- انحنای ستون فقرات.
- آسیب های کمر.
- اضافه وزن.
- کار فیزیکی سخت.
- کار کم تحرک.
- سبک زندگی کم تحرک.
- نقض فرآیندهای متابولیک.
- هیپوترمی مکرر
- وضعیت نامناسب در هنگام خواب.
- استرس، کار بیش از حد.
- عوامل ارثی
- بیماری های عفونی.
- ویژگی های فردی ساختار بدن، به عنوان مثال، گردنی که خیلی بلند یا خیلی کوتاه است.
درجه توسعه استئوکندروز گردن رحم
این بیماری چهار مرحله دارد. تعیین مرحله بیماری با تجزیه و تحلیل علائم همیشه آسان نیست، زیرا گاهی اوقات ممکن است درجه تخریب بافت استئوکندرال با علائم مشاهده شده در بیمار مطابقت نداشته باشد.
درجه اول
فرآیندهای تخریبی در بافت استخوانی مهره ها شروع می شود. به عنوان یک قاعده، در این مرحله از استئوکندروز گردن رحم، علائم خفیف هستند. بیماران یا اصلا متوجه آنها نمی شوند یا آنها را با بیماری های ستون فقرات مرتبط نمی دانند، بلکه آنها را به استرس و کار زیاد نسبت می دهند.
درجه دوم
ارتفاع دیسک شروع به کاهش می کند و ترک هایی روی سطح آن ظاهر می شود. علائم پوکی استخوان دهانه رحم در این مرحله خود را به صورت درد، ضعف و بی حسی مداوم در نواحی خاصی از صورت نشان می دهد.
درجه سوم
فتق دیسک ایجاد می شود، عروق گردنی و عضلات آسیب می بینند. بیمار دچار سرگیجه و درد در پشت سر می شود.
درجه چهارم
استئوفیت ها ظاهر می شوند - رشد بافت استخوانی که از مهره ها در برابر استرس محافظت می کند، که منجر به فشرده شدن اعصاب می شود. این منجر به سفتی حرکت و آسیب به مفاصل همسایه می شود.
علائم
علائم اصلی پوکی استخوان ستون فقرات گردنی:
- درد در ناحیه گردن و شانه ها.
- ضعف عضلانی.
- افزایش تعریق.
- بی حسی دست ها.
- از دست دادن هماهنگی
- سرگیجه.
- بدتر شدن بینایی و شنوایی.
- افزایش فشار خون.
- سردرد.
این علائم که برای پوکی استخوان ستون فقرات گردنی مشخص است، می تواند در تمام مراحل بیماری وجود داشته باشد. در بیشتر موارد، تنها چند علامت از لیست مشاهده می شود و بقیه ممکن است وجود نداشته باشند. فردی که برای اولین بار با چنین علائمی از بیماری مواجه می شود، همیشه مشکوک به استئوکندروز گردن رحم نیست. بنابراین، او می تواند با پزشکان مختلف - درمانگران، متخصصان قلب، مغز و اعصاب، جراحان تماس بگیرد. و در نتیجه با تاخیر قابل توجهی می توان تشخیص صحیح داد.
سندرم های همراه با استئوکندروز گردنی
با استئوکندروز گردنی، چندین سندرم رخ می دهد، یعنی شرایط معمولی که دارای مجموعه ای از علائم مشخصه است. بسته به اینکه کدام اعصاب و شریان در نتیجه بیماری تحت تأثیر قرار گرفته اند، خود را نشان می دهند:
- سندرم شریان مهره ای؛
- سندرم قلبی؛
- سندرم فشار خون بالا؛
- سندرم رادیکولار؛
- سندرم میگرن گردنی
سندرم شریان مهره ای یکی از ناخوشایندترین و خطرناک ترین عوارض استئوکندروز گردنی است. این به دلیل کاهش جریان خون از طریق شریانی است که در امتداد ستون فقرات قرار دارد و مغز را تامین می کند. این سندرم با علائمی مانند سرگیجه سیستمیک یا دوره ای، کاهش شنوایی و بینایی خود را نشان می دهد. در برخی موارد، غش ممکن است رخ دهد. تغییراتی از این سندرم اغلب مشاهده می شود که در آن در شرایط عادی جریان خون در شریان طبیعی است، اما هنگامی که سر در یک جهت یا جهت دیگر چرخانده می شود، می تواند به شدت کاهش یابد.
سندرم قلبی زمانی ایجاد می شود که ریشه های اعصاب عصب دهی کننده دیافراگم یا عضله سینه ای فشرده شوند. در نتیجه، بیمار ممکن است دردی را تجربه کند که یادآور کاردیالژی است، اگرچه هیچ اثر مستقیمی بر قلب وجود ندارد. با این حال، این سندرم ممکن است با پدیده هایی مانند تاکی کاردی، افت فشار خون و آریتمی مشخص شود.
سندرم فشار خون نیز یکی از خطرناک ترین عوارض است. بر خلاف سندرم شریان مهره ای، این سندرم به دلیل فشرده شدن وریدها به جای شریان ها ایجاد می شود که جریان خون از سر را مختل می کند. این سندرم منجر به افزایش فشار داخل جمجمه می شود که می تواند خود را با علائمی مانند تهوع، استفراغ و سردرد نشان دهد.
سندرم میگرن سرویکس از نظر علت شناسی با میگرن کلاسیک اشتراک کمی دارد. خود را با درد شدید در پشت سر نشان می دهد. درد حمله ای است، تا ده ساعت طول می کشد و با استفراغ همراه است.
سندرم رادیکولار شایع ترین سندرم در استئوکندروز ستون فقرات گردنی است. ناشی از فشرده سازی ریشه های عصبی فردی در مهره های گردنی است. این می تواند به صورت درد در گردن، پشت سر، تیغه های شانه، شانه ها، بی حسی و تضعیف تن نواحی خاصی از بازوها (تا ناتوانی در انجام هر گونه دستکاری) و گردن بیان شود.
اغلب اوقات، چندین سندرم یا علائم فردی مشخصه سندرم های مختلف را می توان به طور همزمان مشاهده کرد.
همانطور که می بینید، با پوکی استخوان ستون فقرات گردنی، تظاهرات بیماری چند وجهی است و بیمار همیشه نمی تواند به درستی علت وقوع آنها را تشخیص دهد. اگر با علائم مشابه مواجه شدید، پس این دلیلی برای مشورت با پزشک است.
تشخیص
برای ایجاد تشخیص، توصیه می شود با یک درمانگر مشورت کنید. او به متخصصان - ارتوپد، مهره شناس، متخصص مغز و اعصاب ارجاع می دهد.
از انواع مطالعات زیر برای تشخیص استفاده می شود:
- رادیوگرافی.
- توموگرافی کامپیوتری.
- توموگرافی مغناطیسی.
- اسکن سونوگرافی عروق گردن.
اشعه ایکس به شما امکان می دهد جابجایی مهره ها، وجود رشد - استئوفیت ها و رسوبات نمک و فشرده شدن دیسک ها را تعیین کنید. توموگرافی کامپیوتری شامل ایجاد مجموعه ای از اشعه ایکس است که نمای سه بعدی از یک عضو، در این مورد ستون فقرات گردنی را ارائه می دهد. این به شما امکان می دهد تا درجه فرآیند پاتولوژیک - ماهیت فشرده سازی عصب، ساختار استئوفیت ها، ارتفاع دیسک ها، و غیره را به تفصیل شرح دهید. تصویربرداری رزونانس مغناطیسی، بر اساس اثر فیزیکی رزونانس مغناطیسی هسته ای، تصویر ساختاری حتی دقیق تری از ستون فقرات ارائه می دهد. سونوگرافی عروق گردن به شناسایی تغییرات جریان خون در عروق بزرگ گردن ناشی از این بیماری کمک می کند.
درمان
چگونه می توان پوکی استخوان دهانه رحم را درمان کرد و آیا اصلا قابل درمان است؟ برای مبارزه با این بیماری، پزشکی روش های بسیاری را توسعه داده است. برخی از درمان ها را می توان در خانه استفاده کرد. اما این روند طولانی است و بهبودی کامل بعید است، به خصوص در سنین بالا. با این حال، کاهش سرعت و توقف فرآیندهای مخرب در ستون فقرات در هر مرحله از بیماری امکان پذیر است.
در مراحل اولیه بیماری، روش ها معمولا محافظه کارانه هستند. چندین روش برای درمان پوکی استخوان دهانه رحم استفاده می شود:
- داروها
- ورزش درمانی.
- فیزیوتراپی
- ماساژ دادن.
- وسیله ای مخصوص برای تثبیت ستون فقرات.
اگر بیماری تا آخرین مرحله پیشرفت کرده باشد و ساختار استئوکندرال ستون فقرات تخریب جدی شود، می توان از مداخله جراحی برای درمان پوکی استخوان ستون فقرات گردنی استفاده کرد.
مواد مخدر
انواع زیر از داروها استفاده می شود:
- کندروپروتکتورها
- ویتامین ها
- داروهای ضد درد
- داروهای ضد التهاب.
- ضد اسپاسم.
در صورت بروز سندرم درد حاد همراه با پوکی استخوان، اولویت اول رفع آن است. به عنوان یک قاعده، از داروهای خوراکی مانند Analgin یا Baralgin استفاده می شود، اما اگر آنها در موارد شدید بی اثر باشند، از بلوک نووکائین استفاده می شود.
برای اسپاسم عضلانی از داروهای ضد اسپاسم استفاده می شود. تولپریسون هیدروکلراید بیشترین اثربخشی را در استئوکندروز نشان می دهد، اگرچه استفاده از شل کننده های عضلانی دیگر نیز امکان پذیر است. به عنوان ضد التهاب و مسکن، می توانید از پمادهای حاوی داروهای غیر استروئیدی - دیکلوفناک، ایبوپروفن، ناپروکسن، فنیل بوتازون یا آنالوگ های آنها استفاده کنید.
در صورت وجود سندرم های مرتبط با اختلال در گردش خون و خون رسانی به مغز - سندرم فشار خون بالا و شریان مهره ای، داروهایی مصرف می شود که عوارض نامطلوب این سندرم ها را تسکین می دهد - عوامل کاهش دهنده فشار خون و داروهای نوتروپیک.
ورزش درمانی
فیزیوتراپی ساده ترین و در دسترس ترین نوع درمان برای استئوکندروز گردن رحم و در عین حال کاملاً مؤثر است. فیزیوتراپی در منزل نیز قابل انجام است. با پوکی استخوان، شدت ورزش نقش تعیین کننده ای ندارد. فقط منظم بودن لازم است اول از همه، تربیت بدنی برای تقویت عضلات گردن در نظر گرفته شده است، که عملکرد ناکافی ستون فقرات را جبران می کند و به آن کمک می کند تا از مهره های ضعیف شده حمایت کند.
تمرینات روزانه برای تقویت عضلات گردن توصیه می شود. آنها می توانند بسیار ساده باشند، شامل چرخاندن و کج کردن سر در جهات مختلف، یا پیچیده تر، از جمله کمک به عضلات گردن از دست ها. آنها را می توان هم در خانه و هم در محل کار انجام داد. به عنوان مثال، اگر کار کم تحرک است، انجام چنین تمریناتی پس از یک ساعت نشستن پشت میز یا مانیتور مفید است. با این حال، آنها را فقط می توان در خارج از دوره تشدید بیماری و در صورت عدم وجود درد انجام داد. در غیر این صورت، آنها فقط می توانند وضعیت را بدتر کنند.
تقویت ماهیچه های کمربند شانه کمتر مؤثر نیست، به عنوان مثال، از طریق ورزش منظم با دمبل های سبک. با این حال، بلند کردن اجسام سنگین (وزنه، هالتر) منع مصرف دارد. شنای منظم که استرس ستون فقرات را از بین می برد نیز مفید است.
فیزیوتراپی
فیزیوتراپی یک روش درمانی است که از میدان های فیزیکی و پرتوهای خاصی برای تأثیرگذاری بر بدن استفاده می کند. یکی از ویژگی های مثبت فیزیوتراپی این است که دارای حداقل تعداد موارد منع مصرف است.
روش های فیزیوتراپی زیر برای درمان پوکی استخوان استفاده می شود:
- قرار گرفتن در معرض اولتراسونیک.
- لیزر درمانی.
- تاثیر میدان مغناطیسی
- قرار گرفتن در معرض جریان الکتریکی (الکتروفورز).
میدان مغناطیسی تاثیر مثبتی بر بافت های آسیب دیده بدن دارد و اثر ضد التهابی و ضد درد دارد. سونوگرافی فرآیندهای متابولیک در بافت ها را بهبود می بخشد و تورم را تسکین می دهد. همین را می توان در مورد لیزر درمانی نیز گفت. الکتروفورز اغلب همراه با داروها استفاده می شود، زیرا استفاده از جریان الکتریکی جذب آنها توسط بدن را تسریع می کند.
ماساژ دادن
ماساژ افزایش تون عضلانی را کاهش می دهد که باعث اسپاسم می شود و جریان لنف را کاهش می دهد که باعث تورم می شود. این روش به بهبود گردش خون در ناحیه آسیب دیده کمک می کند که روند تخریب دیسک های بین مهره ای را متوقف می کند.
درمان های دیگر
برای کاهش بار روی ستون فقرات گردنی، از یک دستگاه مخصوص استفاده می شود - یقه Shants، که گردن را در یک موقعیت طبیعی ثابت ثابت می کند. استفاده از آن در هنگام تشدید درد یا در حین بی تحرکی طولانی مدت توصیه می شود.
برای جلوگیری از تشدید، باید مکانی برای خواب نیز ترتیب دهید. بالش نباید باعث انحنای گردن شود و تشک باید سفت و یکدست باشد. در برخی موارد، وسایل خواب مخصوص - تشک و بالش ارتوپدی - می تواند کمک کند.